op 24 juni een zeer pijnlijk operatie gehad! gelukkig heb ik een hele leuke vriend en een fijne familie. die heeft me alle kanten mee opgenomen. (ben aan me voet geopeerd dus kon letterlijk nergens heen)
toch nog met rolstoel en al naar parkpop geweest en kunnen genieten van het strand in ouddorp!

maar nu zit ik hier een kaasui-en stokbroodje te eten op me werk..
heb niet eens pauze maar er is toch niks te doen!
heb namelijk een vakantiebaantje bij me vader op z'n werk! bij de receptie maar met die vakantie word je bijna niet gebelt.
tis bijna doodsaai in je eentje hier zitten..

gister een vrij emotionele avond gehad met Victor (m'n vriend) omdat hij vandaag op vakantie gaat.. we hebben nog niet eens 2 maanden maar ik weet zeker dat hij de gene is waar ik me leven mee wil delen!

tot 12 uur buiten gezeten en toen met grote puppy ogen naar me moeder toegelopen om te vragen of hij mog blijven slapen!
EN HET MOG!!
als we gelijk gingen slapen! want om 05:30 ging mijn wekker weer gillen. dat het tijd was om naar het werk te gaan.. omkleden en opmaken nog bij vic. gezeten en gaan eten..
half slapend afscheid genomen! en toen met me vader om half 7 de deur uit! wetend dat ik me mannetje 8 dagen niet zou zien..
met tranen in me ogen probeerde ik nog even te slapen.. maar mijn gedachten dwaalden af naar m'n mannetje wat nog in mijn bed lag te slapen!

we hebben de hele ochtend heen en weer zitten bellen en krabbelen..
nu zit hij in de auto onderweg naar Belgie
en ik zit op m'n werk te vervelen en aan 'hem'te denken

miss hem!

vakantie tot nu toe